Msze święte


Wonieść

8.00, 09:15, 11:00 – niedziela

18:00 – dni powszednie 

18.00 – sobota

Parsko

17:00 - sobota


Spowiedź pół godziny przed Mszą św.


Biuro parafialne


Codziennie po wieczornej Mszy św. z wyjątkiem niedziel i świąt

Parafia pw. Św. Wawrzyńca

w Wonieściu

 

 

Ogłoszenia Parafialne i Intencje Mszalne

Parafia rzymskokatolicka

pod wezwaniem św. Wawrzyńca

w Wonieściu

(dekanat śmigielski)

(archidiecezja poznańska)

 

Ogłoszenia Duszpasterskie na 3 Niedzielę Adwentu

17.12.2017r.

 

swiece

 

1. Hasło tegorocznego Adwentu: „Zgodna Rodzina w oczekiwaniu na przyjście do naszego domu Jezusa Chrystusa, Maryi i Józefa, czyli św. Rodziny.”

2. I tak kochani w dzisiejszą 3 niedzielę adwentu 17.12. tematem naszych rozważań jest –„ Mąż ,Ojciec na wzór św. Józefa” i zaprosiłem na Msze św. w sobotę na 18.00 - rodziny z dziećmi z Karmina, Jezierzyc i Chełkowa, , w niedzielę na 8.00 - rodziny z dziećmi ze Starej Przysieki I i II, Gniewowa, Zygmuntowa, na 9.30 – z Wonieścia, , na 11.00 - ze Spławia, Parska i Żydowa. Po każdej Mszy św. odmówimy modlitwę żony  za swojego męża .

3. Natomiast w ostatnim tygodniu adwentowym, zapraszam całe rodziny na różaniec o godz. 17.30 w intencji danej wioski i RORATY o godz. 18.00. W poniedziałki dzieci z rodzicami z Wonieścia, we wtorki dzieci z rodzicami ze Spławia, Parska i Żydowa, w czwartki dzieci  rodzicami z Karmina, Jezierzyc i Chełkowa, w piątki dzieci z rodzicami ze St. Przysieki, Gniewowa i Zygmuntowa. Natomiast w każdą środę nowenna do matki Bożej i oddanie naszych dzieci w opiekę Maryi. W piątek zakończenie rorat dla dzieci.

4. Spowiedź adwentowa w Śmiglu we wtorek 19.12 w kościele św. Stanisława, a w piątek 22.12 we farze śmigielskiej. W naszym kościele codziennie spowiedź przed Mszą wieczorną i dodatkowo w sobotę 23.12 od godz.9.00 do 10.30.

5. W czwartek świąteczny objazd chorych z Komunią św. od godz. 8.00, a o 16.00 spotkanie opłatkowe z dziećmi komunijnymi na probostwie.

6. Za tydzień w 4 niedzielę Adwentu – 24.12. tematem naszych rozważań będzie – „Dzieci na wzór małego Jezusa w Nazareciei zapraszam na Mszę św. w sobotę na  godz. 18.00 – rodziny z dziećmi ze Spławia, Parska, Żydowa, w niedzielę na  godz.    8.00 – Karmin, Jezierzyce, Chełkowo, godz.   9.30 – St. Przysieka, Gniewowo, Zygmuntowo, godz. 11.00 – Wonieść. Po każdej Mszy św. modlitwa rodziców za swoje dzieci. 

7. W tym roku Wigilia Bożego Narodzenia przypada w niedzielę za tydzień 24.12.

Godz. 20.00 – Msza św. o Bożym Narodzeniu z udziałem wszystkich zwierzątek domowych.

Godz. 22.00 – Msza św. o Bożym Narodzeniu w Parsku

Godz. 24.00 – Uroczysta Pasterka Rodzinna w naszym kościele.

Tradycyjnie zachowajmy w tym dniu wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.

25.12.2017 rok – Święto Bożego Narodzenia

Godz.    9.30 – Msza św. – po Niej śpiew kolęd przy żłóbku

Godz. 11.00 – Msza św. o Bożym Narodzeniu.

26.12.2-17 rok – Św. Szczepana – dzień modlitw za KUL

Godz.   8.00 – Msza św. z Bożego Narodzenia.

Godz.  9.30 – Msza św. dla dzieci, po Niej śpiew kolęd.

Godz. 11.00 - Msza św. z Bożego Narodzenia.

Godz. 12.15Msza św. w Parsku.

27,28,29,30 grudzień 2017 roku Msze św. o godz. 18.00.

Po świętach rozpoczniemy kolędę od Jezierzyc                                     

                 Sylwester 31.12. 2017 rok – niedziela Św. Rodziny.

Godz. 8.00 – Msza św. do Św. Rodziny.

Godz. 9.30 – Msza św. dla dzieci, po Niej śpiew kolęd.

Godz. 11.00 – Msza św. do Św. Rodziny.

Msza św. dziękczynna za miniony Rok 2017 i za wszystkich w minionym roku zmarłych  Parafian, na którą, przed pójściem na zabawę sylwestrową zapraszam na godz. 15.00.

1 STYCZEŃ   NOWY   ROK   2018

Godz. 9.30.     – Msza św. do Św. Bożej Rodzicielki z udziałem dzieci

Godz. 11.00. – Msza św. do Św. Bożej Rodzicielki

Godz. 12.30. – dodatkowo - Msza św. do Św. Bożej Rodzicielki

Godz. 13.15. Msza św. w Parsku.

8. Opłatki poświęcone, kto jeszcze potrzebuje, świece wigilijne małe i figurki Jezusa na sianku, Przewodnik Katolicki do nabycia w kruchcie  kościoła na stoliczku.

8. Na pomoc Kościołowi na Wschodzie, zebraliśmy 138 zł, a na biedne kościoły 8.12 – 73 zł, za co z serca Bóg zapłać.

9.Wczoraj w sobotę na nszym cmentarzu pochowaliśmy śp. Cecylię Ślotała z Wonieścia. Dobry Jezu…..

                                                                                   Ks. Proboszcz Janusz Buduj

 

 

Mąż. Ojciec na wzór św. Józefa.

 

Dojrzały mężczyzna — podobnie jak św. Józef - jest człowiekiem prawym, nieodwołalnie kocha żonę i stanowczo broni dzieci.

Mężczyzna jako mąż i ojciec

     

     Wbrew pozorom sytuacja mężczyzny w ciągu wieków niewiele się zmieniła. On nie musiał się emancypować. Od początku dziejów jego zadaniem jest utrzymanie rodziny. Jego obowiązkiem jest ciężka praca, nieraz od świtu do nocy, na gospodarstwie, w rzemiośle, czy w fabryce. Na pozór twardy, "nieokrzesany", kryjący starannie swe uczucia... Przecież już małemu chłopcu mówi się: nie płacz, bądź mężczyzną.

     Równocześnie ten twardy mężczyzna jest bardzo wrażliwy na odruch uczucia ze strony żony, gdy wraca zmęczony do domu, na odrobinę serca ze strony dziecka. Kto zliczył męskie łzy zawodu, poniesionej klęski, bezsilności, otarte gdzieś ukradkiem, by nikt tego nie widział! Jemu nigdy nie wolno być słabym. Musi wszystkiemu podołać. Choć nieraz wyczerpany, tyle musi wysłuchać: Co z ciebie za niedorajda... nie potrafisz tego zrobić... inni mogą, a ty nie... Niekiedy padają też słowa, które bardzo ranią: Nie jesteś mężczyzną... wynoś się... nie potrzebuję ciebie.

     Nie tylko Adamowi była potrzebna pomoc. On był zresztą w sytuacji uprzywilejowanej, w warunkach rajskich. Dzisiejszy mężczyzna żyje w twardej rzeczywistości życia codziennego na Ziemi, z piętnem grzechu pierworodnego. Pomóc mu może - według mądrego zamysłu Stwórcy - miłość i wierność żony, zainteresowanie się jego sprawami, problemami, a także szacunek i miłość ze strony dzieci.

      Z woli Boga, Stwórcy człowieka, pierwszym i podstawowym powołaniem mężczyzny jest zawarcie związku małżeńskiego i założenie rodziny.

Mężczyzna jako mąż

     Pierwsza rola mężczyzny w rodzinie dotyczy kobiety, która stała się jego żoną.  Relacja między mężem a żoną winna być oparta na pełnej, autentycznej miłości.     Punktem wyjścia powinna być świadomość mężczyzny: muszę znaleźć czas dla mojej żony. I to nie tylko "w nocy", ale przede wszystkim w ciągu dnia. Czas nienaruszalny, w którym żadne inne zajęcie nie może wejść w drogę; czas, w którym oboje, z całym spokojem, usiądą i omówią wszystkie bieżące sprawy, wypowiedzą swoje żale, podzielą się radościami.

Mężczyzna jako ojciec

     Druga rola mężczyzny w rodzinie odnosi się do dzieci. Określa się ją mianem ojcostwa. W świetle wiary chrześcijańskiej ojcostwo to jest darem i powołaniem.     Aby uzdrowić współczesną rodzinę, zwłaszcza rodzinę polską, trzeba przywrócić autorytet ojca w rodzinie. Brak autorytetu utrudnia, a niekiedy wręcz uniemożliwia mężczyźnie spełnienie jego roli jako męża i ojca, przede wszystkim przekreśla funkcję wychowawczą ojca wobec dzieci. Jest to jedna z podstawowych przyczyn utraty tożsamości przez współczesnego mężczyznę.

     Odpowiedzialność za życie

     Aby mężczyzna mógł właściwie zrozumieć i należycie wypełnić swoje zadanie w rodzinie, musi przede wszystkim kochać swoją żonę i dzieci. Ta dojrzała i odpowiedzialna miłość powinna zaistnieć, zanim nastąpi poczęcie dziecka. Wszelkie głosy zwolenników aborcji, w imię wolności kobiety, kompletnie ignorują mężczyznę. Małżonkowie wspólnie, w sposób dojrzały i odpowiedzialny, powinni podjąć decyzję o ilości dzieci, które chcą powołać do życia i o momencie ich poczęcia. Mężczyzna ponosi pełną odpowiedzialność nie tylko za samą decyzję w tej sprawie, lecz także za sposób jej realizacji. Z chwilą poczęcia powinien otoczyć miłością i szczególną opieką zarówno żonę, jak i ich wspólne dziecko.

     Wychowanie

     Zadanie wychowania dziecka aż do chwili całkowitego usamodzielnienia się jest podstawowym prawem i obowiązkiem rodziców. Udział każdego z nich w tym trudnym zadaniu jest niezastąpiony i konieczny. Bez autorytetu ojcowskiego, podtrzymywanego umiejętnie przez matkę, nie ma żadnych szans na pełne i właściwe wychowanie dziecka. Chodzi o to, aby ojciec ukochał swoje dziecko, miał dla niego czas, rozmawiał z nim i pomagał w różnych sytuacjach życiowych. Ojciec powinien zbudować pomost, po którym dziecko przejdzie bezpiecznie w dojrzałe, samodzielne życie.

     Jednym z największych błędów jest sprowadzenie roli ojca do instancji karzącej. Nic dziwnego, że dziecko oczekuje ze strachem powrotu takiego ojca. To jest paradoks naszych czasów, z którym nie wolno nam się pogodzić: mężczyzna, którego istotne powołanie realizuje się w małżeństwie i rodzinie, nie ma czasu ani dla żony, ani dla dzieci.

     Praca

     Tradycyjnie, od wielu wieków i pokoleń, praca mająca na celu utrzymanie rodziny należała do podstawowych obowiązków mężczyzny. Nie do przyjęcia jest rozpowszechniona opinia, która funkcje mężczyzny w rodzinie redukuje tylko do tego obowiązku - według absurdalnego powiedzenia: dobry ojciec to taki, który się nie upija i przynosi dużo pieniędzy do domu. Praca jest konieczna, ale nie powinna ona utrudniać, czy wręcz uniemożliwiać mężczyźnie wypełnienie wielu innych zadań w odniesieniu do żony i dzieci.     

Wychowanie religijne

     W świetle wiary szczególnego znaczenia nabiera świadectwo własnego życia, które ojciec winien dać swoim dzieciom. Wychowanie religijne dziecka, które jest obowiązkiem ojcowskim, bez przykładu własnego życia religijnego, będzie budowaniem zamków na lodzie. Dziecko nie zrozumie i nie przyjmie podstawowej prawdy wiary chrześcijańskiej, że Bóg jest naszym Ojcem, jeżeli doświadczenie własnego ojca będzie mierne czy nawet odrażające. W sferze religijnej ojciec nie może przybierać formy drogowskazu, który jedynie wskazuje kierunek, lecz powinien stać się przewodnikiem dziecka - iść z nim razem do jasno wytyczonego celu. Posługując się pięknym obrazem ze wspinaczki wysokogórskiej, można powiedzieć, że to on pełni wobec dziecka rolę "pierwszego na linie".

     Wzorem i nieustannym orędownikiem każdego mężczyzny, męża i ojca powinien stać się św. Józef - najwspanialszy mąż i ojciec, jakiego kiedykolwiek znała ludzkość.

Modlitwa żony za swojego męża.

Dziękuję Ci, Panie, za mojego męża. Za jego miłość, za dobro, które mi daje. Za to, że dzięki Sakramentowi Małżeństwa możemy tworzyć jedno Ciało. Zawierzam Ci, Boże, wszystkie jego myśli, gesty, słowa, decyzje, relacje z innymi ludźmi. Oddaję także to, co w nim trudno mi pokochać, co mnie irytuje lub boli. Uświęcaj Boże, naszą miłość. Proszę o wierność dla niego i dla mnie. Proszę o bliskość, która wyrażą i umacnia miłość. Pomóż nam, byśmy się zawsze dobrze rozumieli, potrafili pokonywać trudności, gasić konflikty i przebaczać sobie. Chroń go, Panie, od zła, daj mu silną wiarę i świętość. Błogosław jego pracy. Spraw, aby dzięki mnie mógł stawać się lepszym mężem i ojcem. Chcę jego szczęścia. Amen.

 

Adwentowe czuwanie w naszym kościele

 

adwent1

 

 

 

Intencje Mszalne od 17.12. – 24.12.2017r.

Sobota 16.12.2017r.
18.00 + Stanisława Śląskiego – od pracowników młyna Zbożowego w Wonieściu
Niedziela 17.12.2017r.        III Niedziela  Adwentu     Mąż, Ojciec na wzór św. Józefa
8.00 W 12 r. śm. Wiesława, Adama, Pelagię Królikowskich, Zofię, Franciszka, Leona Mikołajczaków, Zofię, Mieczysława Hanyż i zm. dziadków.
9.30 + Gabrielę Włodarczak w 1 r. śm.zm. z rodziny Włodarczaków i Przybyłków.
10.30 Różaniec za rodziny naszej Parafii 
11.00 + Waldemara Wleklika z racji imienin, Kazimierę, Franciszka, Stanisława Klupczyńskich i zm. z rodz. Wleklików.
Poniedziałek 18.12.2017r. roraty
17.30 Różaniec za rodziny z Wonieścia
18.00 Za Parafian
Wtorek 19.12.2017r.            roraty
17.30 Różaniec za rodziny ze Spławia, Żydowa i Parska.
18.00 Za Parafian
Środa 20.12.2017r.                roraty              Nowenna do Matki Bożej  
17.30 Różaniec za rodziny naszej Parafii 

18.00

+ Kazimierę Klupczyńską i z rodzin Klupczyńskich, Wleklików, Joannę Sowińską.
+ Teodozję, Jana, Helenę, Władysława Klupieć, Annę, Czesława Królów, Mieczysławę Grzesińską, Zenona Bąka, Zenona Jędrzychowskiego i zm. z rodziny.
+ Adama, Stanisławę Białych, Cecylię Władysława Ambrożych i zm. z rodziny.
+ Władysława Kurasińskiego w rocz. śm., Marię Kurasińską, Franciszkę, Szczepana Gbiorczyk, Mariana Kuszneruka, Rafała, Piotra Jakubiak, Stanisława Kulskiego, Mariana Mądrego.
+ Edmunda Hofmana w r. śm., WładysławęHofman, Maryjannę i Władysława Szczerbali i zm. z rodziny.
Czwartek 21.12.2017r          roraty
17.30 Różaniec za rodziny z Karmina, Jezierzyc i Chełkowa.
18.00 Za Parafian
Piątek 22.12.2017r.               roraty  (zakończenie)
17.30 Różaniec za rodziny ze Starej Przysieki, Gniewowa i Zygmuntowa
18.00 Za Parafian
Sobota 23.12.2017r.   
18.00 + Wandę Żurek – od wnuków Daniela, Agnieszki, Magdaleny z rodzinami.
Niedziela 24.12.2017r.       IV  Niedziela Adwentu    Dzieci na wzór małego Jezusa w Nazarecie
8.00 + Piotra Maćkowiaka, zm. z rodziny Maćkowiaków i Olejniczaków.
9.30 + Stanisława Śląskiego – od żony
10.30 Różaniec za rodziny naszej Parafii
11.00 + Cecylię Ślotała – od szwagierki z córką Lidką
Wigilia Bożego Narodzenia 24.12.2017 rok
20.00 Msza o Bożym Narodzeniu z udziałem zwierząt domowych
22.00 Msza o Bożym Narodzeniu w kaplicy - Parsko
24.00 Uroczysta Pasterka w intencji wszystkich rodzin naszej Parafii.
Boże Narodzenie 25.12.2017 rok  - I Dzień Świąt Bożego Narodzenia
   9.30 W 1 r. śm. Bronisławy, Andrzeja Majorek, Zofię, Władysława Nowaków, Teresę, Stanisława, Felicję, Zenona Maćkowiaków, Sylwię Boruń.
11.00 + Andrzeja Rejenta – od szwagierki Zofii z mężem i rodziną.
Boże Narodzenie 26.12.2017 rok - II Dzień Świąt Bożego Narodzenia ( modlitwa  w int KUL)
   8.00 Z podziękowaniem Panu Bogu za życie w 82 r. urodzin Genowefy, z prośbą o zdrowie, Boże błogosławieństwo i opiekę Matki Bożej Nieustającej Pomocy, o zdrowie i błog. Boże dla dzieci i wnuków, oraz za +Kazimierza.
   9.30 +Franciszka Chłapowskiego w rocz. śm., Zdzisława, Helenę, Józefa Rybickich, Joannę Jaraczewską, Stanisławę, Jana, Bogdana Jankowiak i zm. z tych rodzin.
11.00 + Petronelę Szyrmer w r. śm. Jerzego, Jana Szyrmerów i z rodzin Szyrmerów, Walachowskich                                i Wojtkowiaków.
12.15 Parsko

ADWENT 2017

PARAFIA ŚW. WAWRZYŃCA WONIEŚĆ

 

adwent

 

„Zgodna Rodzina w oczekiwaniu na przyjście do naszego domu

Jezusa , Maryi i Józefa, czyli św. Rodziny.”

 

 

Zapraszam moich Parafian do przeżywania rodzinnego adwentu:

 

III Niedziela Adwentu 17.12.2017 – rozważanie 3.

 

Hasło: „Zgodna Rodzina w oczekiwaniu na przyjście do naszego domu Jezusa , Maryi i Józefa, czyli św. Rodziny.”

Temat: Mąż, Ojciec na wzór św. Józefa.

Msze św. rodzinne dla rodzin z wiosek:

sob.     godz. 18.00 – Karmin, Jezierzyce, Chełkowo.

niedz. godz. 8.00 – St. Przysieka, Gniewowo, Zygmuntowo

godz.   9.30 – Wonieść

godz. 11.00 – Spławie, Parsko, Żydowo.

Po każdej Mszy św. modlitwa żony za swojego męża.

Roraty z udziałem dzieci i poszczególnych wiosek:

pon. 18.12. – godz. 17.30. – różaniec, godz. 18.00 – Msza św.

– dzieci z rodzicami z Wonieścia.

wt. 19.12. – godz. 17.30. – różaniec, godz. 18.00 – Msza św.

– dzieci z rodzicami ze Spławia, Parska, Żydowa.

śr.20.12. – godz. 17.30. – różaniec, godz. 18.00 – Msza św.

– dzieci z rodzicami z nowenną do M.Bożej.

czw. 21.12. – godz. 17.30. – różaniec, godz. 18.00 – Msza św.

– dzieci z rodzicami z Karmina, Jezierzyc, Chełkowa.

pt. 22.12. – godz. 17.30. – różaniec, godz. 18.00 – Msza św.

– dzieci z rodzicami ze St. Przysieki, Gniewowo, Zygmuntowo.

 

Dziękuję Ci, Panie, za mojego męża. Za jego miłość, za dobro, które mi daje. Za to, że dzięki Sakramentowi Małżeństwa możemy tworzyć jedno Ciało. Zawierzam Ci, Boże, wszystkie jego myśli, gesty, słowa, decyzje, relacje z innymi ludźmi. Oddaję także to, co w nim trudno mi pokochać, co mnie irytuje lub boli. Uświęcaj Boże, naszą miłość. Proszę o wierność dla niego i dla mnie. Proszę o bliskość, która wyrażą i umacnia miłość. Pomóż nam, byśmy się zawsze dobrze rozumieli, potrafili pokonywać trudności, gasić konflikty i przebaczać sobie. Chroń go, Panie, od zła, daj mu silną wiarę i świętość. Błogosław jego pracy. Spraw, aby dzięki mnie mógł stawać się lepszym mężem i ojcem. Chcę jego szczęścia. Amen.            

 

 

IV Niedziela Adwentu 24.12.2017 – rozważanie 4.

Hasło: „Zgodna Rodzina w oczekiwaniu na przyjście do naszego domu Jezusa , Maryi i Józefa, czyli św. Rodziny.”

Temat: Dzieci na wzór małego Jezusa w Nazarecie.

Msze św. rodzinne dla rodzin z wiosek:

sob.     godz. 18.00 – Spławie, Parsko, Żydowo.

niedz. godz.   8.00 – Karmin, Jezierzyce, Chełkowo.

godz.   9.30 – St. Przysieka, Gniewowo, Zygmuntowo

godz. 11.00 – Wonieść

Po każdej Mszy św. modlitwa rodziców za swoje dzieci.

 

Dobry Ojcze, dziękujemy Ci za powołanie do ojcostwa i macierzyństwa. Dziękujemy za wielkie rzeczy, które nam uczyniłeś jak Maryi. Dziękujemy Ci za nasze dzieci, za ten cudowny owoc naszej miłości. Tobie zawierzamy ich teraźniejszość i przyszłość.Za wstawiennictwem św. Jana Pawła II, prosimy Cię, Boże, abyśmy stanęli na wysokości zadania i byli dobrymi rodzicami. Abyśmy umieli żyć Bogiem i naszym dzieciom przekazali prawdę o Twojej miłości. Prosimy, weź w opiekę nasze dzieci i spraw, aby nigdy nie utraciły wiary - najcenniejszego skarbu, jakim obdarzasz człowieka. Amen.

 

 

ARCYBISKUP METROPOLITA

POZNAŃSKI

 

                           logo

LIST PASTERSKI

ARCYBISKUPA POZNAŃSKIEGO

NA ADWENT ROKU PAŃSKIEGO 2017

(Jesteśmy napełnieni Duchem świętym)

 

„Oto się już głos rozchodzi:

wstańcie, bracia, uśpieni!

zbawienie nasze nadchodzi”

                        (Spuśćcie nam na ziemskie niwy)

Umiłowani Archidiecezjanie,

Drodzy Bracia i Siostry!

 

  1. CZAS ADWENTU

Z dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy Adwent, który otwiera nowy rok liturgiczny. Łacińskie słowo „adventus” oznacza „przyjście”. Czas Adwentu to oczekiwanie na pamiątkę „przyjścia” Zbawiciela na ziemię.

Każde oczekiwanie – uczył papież Benedykt XVI – to coś, co przekracza całe nasze osobiste, rodzinne i społeczne istnienie. Oczekiwanie jest obecne w tysiącu sytuacji, począwszy od tych najmniejszych i najbardziej banalnych, aż po najważniejsze, które angażują nas całkowicie i dogłębnie. Mam na myśli na przykład oczekiwanie małżonków na dziecko czy oczekiwanie na rodzica lub przyjaciela, który przybywa z daleka, aby nas odwiedzić. Oczekiwanie młodego człowieka na wynik końcowego egzaminu lub rozmowy w pracy. Czekanie na spotkanie z ukochaną osobą, na odpowiedź na list lub na przyjęcie przebaczenia... Można by powiedzieć, że człowiek żyje, dopóki czeka, dopóki w jego sercu żyje nadzieja.

W okresie poprzedzającym narodziny Jezusa oczekiwanie na Mesjasza, tj. na Pomazańca z królewskiego rodu Dawida, który wyzwoliłby ostatecznie lud od wszelkiego zniewolenia moralnego i politycznego oraz przywróciłby Królestwo Boże, było pośród Żydów niezwykle intensywne. Czy dzisiaj takie oczekiwanie jest pośród nas równie intensywne? Dzisiaj każdy z nas może zadać sobie pytanie: a ja na co czekam? Na co czeka moje serce? Na co czekamy razem? (por. Benedykt XVI, Radość Adwentu, 1.12.2010).

Ale Adwent to także oczekiwanie na drugie „przyjście” Chrystusa w dniu ostatecznym, o czym mówi Ewangelia z dzisiejszej niedzieli. To do nas, uczniów Jezusa, kierowane są słowa zapisane w Ewangelii według św. Marka: „Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie” (Mk 13,33). A zatem nie ma to być oczekiwanie bierne, oderwane od życia. Jesteśmy przecież podobni do sług z dzisiejszej Ewangelii, którym polecono staranie o „wszystko”. Ma to być czas czynu, czas działania, czas pomnażania Bożych talentów, które otrzymaliśmy.

 

  1. NOWY ROK DUSZPASTERSKI

Wraz z Adwentem rozpoczynamy też nowy rok liturgiczny i duszpasterski, którego hasłem są słowa zaczerpnięte z Dziejów Apostolskich: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym” (por. Dz 2,4).  

Po czterech latach, podczas których rozważaliśmy tajemnicę Chrztu świętego i świętowaliśmy 1050. rocznicę Chrztu Polski, teraz pragniemy – w głoszeniu słowa Bożego, w katechezie i celebracjach liturgicznych – bardziej się skupić na poznawaniu Ducha Świętego, który jest największym darem Chrystusa dla Jego uczniów. Trzeba, abyśmy pamiętali, że przez łaskę Chrztu świętego staliśmy się świątynią Ducha Świętego i w konsekwencji narzędziem Jego działania i oddziaływania w świecie. Chcemy lepiej poznawać Tego, którego owocami – jak tłumaczy nam św. Paweł Apostoł – są „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Ga 5,22-23). Brak takich owoców mógłby wskazywać na brak wewnętrznego poddania się Duchowi Świętemu.

Program duszpasterski – pomagając nam lepiej poznać Ducha Świętego i Jego działanie – zwróci naszą uwagę również na sakrament Bierzmowania, który – wraz z Chrztem i Eucharystią – należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. „Przez sakrament Bierzmowania [ochrzczeni] jeszcze doskonalej wiążą się z Kościołem i obdarzani są szczególną mocą Ducha Świętego, i w ten sposób jeszcze bardziej są zobowiązani, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do jej obrony” (Obrzędy Bierzmowania, Praenotanda, 2). Pragniemy, aby realizacja programu duszpasterskiego przyczyniła się do sumiennego wypełnienia – w każdej parafii naszej archidiecezji – wskazań dotyczących przygotowania młodych do przyjęcia sakramentu Bierzmowania.

Nie ograniczamy się jednak tylko do tego, ponieważ program duszpasterski jest skierowany do wszystkich wiernych, którzy kiedykolwiek już przyjęli Bierzmowanie. Dary Ducha Świętego już otrzymane w sakramencie Bierzmowania zostały nam udzielone właśnie po to, abyśmy owocnie realizowali – o czym przypomniała nam dzisiejsza Ewangelia – wyznaczone nam przez Stwórcę życiowe zadania. Abyśmy całkowicie otwarli się na te moce, jakich udziela nam Duch Święty, prowadząc nas do pełni chrześcijańskiego życia.

W poznawaniu Ducha Świętego przychodzi nam z pomocą wspólne dziedzictwo z Kościołami Wschodnimi, które wiernie przechowały ogromne bogactwo nauki Ojców o Duchu Świętym. To właśnie On, Duch Święty, wskazuje nam drogi prowadzące do zjednoczenia chrześcijan i jest najwyższym źródłem jedności, o czym przypomina nam każda Eucharystia.

 

  1. JUBILEUSZ ARCHIDIECEZJI POZNAŃSKIEJ: „POZNAŃ. CHRYSTUS I MY”

Realizacja misyjnego nakazu Pana Jezusa, aby nauczać wszystkie narody i udzielać im Chrztu, sprawiła, że wielki powiew Ducha Świętego dotarł kiedyś na ziemie Polan. Przynieśli go przy końcu pierwszego tysiąclecia synowie i córki narodów, które wcześniej od nas dostąpiły łaski Chrztu świętego, torując drogę do chrztu księcia Mieszka I i utworzenia w Poznaniu pierwszego biskupstwa w Polsce.

W pochodzących z X wieku kronikach Annales Bohemici odnotowano, że dwa lata po chrzcie Mieszka I, w roku 968, „Polska zaczęła mieć swego biskupa”. Był nim biskup Jordan, którego jestem 96 następcą. Według przekazu Thietmara, biskup Jordan „wiele się z nimi (tj. z poddanymi Mieszka) napocił, zanim – niezmordowany w wysiłkach – nakłonił ich słowem i czynem do uprawy winnicy Pańskiej”. Prawdopodobnie był on biskupem diecezjalnym bez określonej przynależności metropolitalnej, podległym bezpośrednio papieżowi. Mówił o tym św. Jan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny: „Grody zaś, z którymi związały się początki wiary na ziemi Polan, naszych praojców – to Poznań, gdzie od najdawniejszych czasów, bo już dwa lata po chrzcie Mieszka osiadł biskup – oraz Gniezno, gdzie w roku tysięcznym dokonał się wielki akt o charakterze kościelno-państwowym” (Gniezno, dnia 3 czerwca 1979 roku).

Tak więc w 2018 roku będziemy obchodzili jubileusz 1050-lecia przybycia pierwszego biskupa do Poznania, a tym samym powstania diecezji poznańskiej, najstarszej na ziemiach polskich. Będziemy dziękowali za diecezję, „która jest częścią Ludu Bożego powierzoną pasterskiej pieczy biskupa współpracującego z prezbiterium, aby trwając przy swoim pasterzu, zgromadzona przez niego w Duchu Świętym przez Ewangelię i Eucharystię, stanowiła Kościół partykularny, w którym prawdziwie jest obecny i działa jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół Chrystusa” (DB 11; por. KK 23). Świętując jubileusz pragniemy lepiej poznawać naturę i misję Chrystusowego Kościoła, jego historię i współczesność. Pragniemy umacniać naszą więź z Kościołem, który prowadzi Duch Święty i czyni z nas „świątynię Boga żywego” (por. 2 Kor 6,16). W czasie trwania roku jubileuszowego – od dnia dzisiejszego aż do niedzieli Chrystusa Króla przyszłego – roku będziemy mogli skorzystać z udzielonego nam przez Ojca Świętego daru odpustu zupełnego związanego z nawiedzeniem poznańskiej katedry. Zewnętrznym znakiem naszej wdzięczności za przybycie do Polski biskupa Jordana w 968 roku będzie wyremontowanie przez Archidiecezję szkoły i kaplicy na Madagaskarze.

Świętowanie jubileuszu winno też zaowocować naszym większym zaangażowaniem w życie i misję Kościoła, przede wszystkim w życie naszych parafii, gdyż parafia jest podstawową wspólnotą zbawienia i miejscem budowania Kościoła. Szczególne celebracje jubileuszowe w parafiach będziemy przeżywali w wigilię Zesłania Ducha Świętego, w sobotę dnia 19 maja 2018 roku.

Natomiast główne uroczystości odbędą się w Poznaniu w dniach 22, 23 i 24 czerwca. W czasie obchodów przeniesiemy w uroczystej procesji łaskami słynący obraz Matki Bożej w Cudy Wielmożnej, Pani Poznania, z kościoła Ojców Franciszkanów na Wzgórzu Przemysława do katedry, na Ostrów Tumski. Wizerunek ten był uroczyście ukoronowany przed pięćdziesięciu laty, w czasie obchodów tysiąclecia diecezji poznańskiej, między innymi przy udziale kardynała Karola Wojtyły. Szczegółowy program uroczystości zostanie przekazany wszystkim wiernym, ale już dzisiaj bardzo serdecznie zapraszam do udziału w tych wydarzeniach. Ufam, ze obchód jubileuszu będzie wyśpiewaniem Bogu wdzięczności i uwielbienia za całą dotychczasową historię archidiecezji.

Cieszę się, że w nasze dziękczynienie zechcieli włączyć się także przewodniczący Konferencji Episkopatów Europy, którzy przyjęli zaproszenie, aby – w dniach 13-16 września 2018 roku – obradować w Poznaniu nad aktualnymi zadaniami Kościoła na naszym kontynencie.

 

  1. Z MARYJĄ PRZEZ ADWENT

Polska tradycja każe nam przeżywać czas Adwentu w szczególnej łączności z Matką Bożą. Ona stała się Matką Syna Bożego, który – jak to wypowiadamy w naszym wyznaniu wiary – „za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”. Gorąco zachęcam wszystkich Diecezjan – tak starszych jak i młodszych – do udziału w Roratach. Proszę, by temu uczestnictwu towarzyszyła modlitwa za Kościół powszechny i Kościół w naszej ojczyźnie, a zwłaszcza za archidiecezję, aby dobrze wykorzystała łaskę jubileuszu.

Wiernych miasta Poznania i najbliższej okolicy zapraszam też na Maryjną Procesję Światła, która będzie miała miejsce w godzinach wieczornych, w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (dnia 8 grudnia). Procesja ta przechodzi z kościoła na Śródce do figury Niepokalanej na Ostrowiu Tumskim, w sąsiedztwo miejsca, na którym – w czasach Mieszka i Dąbrówki – wzniesiono pierwszą na naszej ziemi kaplicę poświęconą Matce Bożej.

Na owocne przeżycie Adwentu i rozpoczynającego się roku kościelnego, każdemu z Was, jako Wasz Biskup z szeregu następców biskupa Jordana, serdecznie błogosławię.

 

 

+ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

 

Poznań, dnia 25 listopada 2017 roku.